جعفر شهرى باف
321
طهران قديم ( فارسى )
مضمضهء آب او در دهان رفع درد دندان كرمخورده مىكند . امالهء آب پختهء برگ تازهء زيتون زخمهاى باطنى ، مانند زخم روده و معده و مقعد و رحم را بهبود ميدهد . روغن زيتون در افعال مثل برگ اوست و تنقيه روغن زيتون به رحم قطع خونريزى و ليزابه و رطوبات آن مىكند . ضماد كوبيدهء برگ تازهء زيتون بر پشت چشم جهت برآمدگى حدقهء چشم نافع و قطع ريختن مواد مضر به چشم و خوره پلك مىكند . چون ريشه درخت زيتون را با برگ او جوشانده مضمضه كنند درد سر را تسكين ميدهد . چكاندن آب همين جوشانده جلوگيرى از رطوبات و بخارات دماغ مىكند . گذاشتن خمير كرده ريشهء كوبيده او بر جاى نيش عقرب در كشيدن زهر عقرب و بهبود جراحت آن آزموده مىباشد . چون شاخههاى نازك و برگ او را در كوزهء سفال ريخته در تنور بتابند تا بسوزد و بيرون آورده ، شراب بپاشند و دو مرتبه بسوزانند و غبار مانند سائيده نگاهدارند ، سرمهاش دربارهء چشم بهتر از توتيا شناخته شده است . ضماد خاكستر چوب و برگ او با سركه كه به مقدار چهار انگشت بالاى عروق و مفصل ناراحت عرق النساء ببندند جهت مجروح ساختن و رفع علت از مجربات مىباشد . همچنين ديگر نيز ضماد سائيده برگ و شاخ او را كه خمير كرده بگذارند در اين امر مجرب دانستهاند . ضماد خاكستر چوب و برگ او با عسل و آب دانهء زيتون جهت محل مو ريخته ( داء الثعلب ) سريع الاثر و در رفع جوشهاى ليزابهدار و سوزشدار و خارشدار و مرطوب مؤثر مىباشد . چون شاخهء او را بسوزانند و آبى كه از سر ديگرش ميچكد بگيرند و بر خارش